Dit komt van een Tante van Manlief. Ik weet niet van wie zij het recept gekregen heeft maar het schijnt van 'iemand's Oma' afkomstig te zijn die uit Rusland kwam, het zou dus een Russisch recept kunnen zijn.
Een keer wat anders dan de 'gewone' appeltaart en zelf vind ik het ook makkelijker om te maken omdat je alles door elkaar kunt mengen! Lekker lui!
ca. 500 gram bloem (uit grootverpakking of papieren verpakking)
5-6 appels, geschild en instukjes
200 gram boter of kokosolie (4 liter potten)
2 eieren
200 ml créme fraiche (ik gebruikte hele dikke yoghurt ivm minder afval)
100 gram suiker (uit grootverpakking of papier!)
1/2 theelepel bakpoeder (ook in potjes te koop mensen, niet alleen in zakjes!)
1 eetlepel poedersuiker (deze maken we zelf met een koffiemolen)
1 theelepel kaneel
eventueel rozijnen
extra poedersuiker
Update: en snufje zout uiteraard (als smaakversterker ;-)))
Update: als het te dik wordt, voeg gerust wat extra melk of yoghurt toe of eventueel een ei!
Meng boter, suiker, créme fraiche, bakpoeder en eieren door elkaar. Voeg nu de bloem toe tot je een glad beslag krijgt, veel dikker dan pannenkoekenbeslag.
Meng de appelstukjes met de rozijnen, 1 eetlepel poedersuiker en kaneel en voeg dit ook aan het beslag toe.
Doe het beslag in een ingevette bakblik of taartvorm en bak af op 200 graden in ca. 30 minuten.
Laat het afkoelen en bestrooi met poedersuiker.
Heerlijk.
Ik ben gek op koekjes maken en dat soort dingen maar ik ben ook wel eens lui en dan vind zo een recept ideaal.
Ben je ook een 'gemakmens' met koken of bakken?
dinsdag 31 januari 2012
maandag 30 januari 2012
Yes! Deel 3 Ekoplaza!
Beste Julia,
Via via wordt ik op de hoogte gesteld van de discussie op jullie blog betreffende het hergebruik van de broodzakjes.
Vervelend genoeg is je melding van je slechte ervaring niet bij ons hoofdkantoor aangekomen en konden wij niet eerder reageren.
Het lijkt ons logisch dat je als klant, zeker bij een winkelformule als EkoPlaza, het verpakkingsmateriaal moet kunnen hergebruiken. Ik ken ook diverse winkels waar dit door meerdere klanten wordt gedaan en waar de ondernemer of medewerker hier geen enkele moeite mee heeft.
Ik zal je klacht deze week met de betreffende ondernemer bespreken en hem vragen ook zelf naar jou te reageren. Hij is tenslotte zelfstandig ondernemer en ik kan niet namens hem spreken.
Namens EkoPlaza bied ik mijn verontschuldigingen aan voor deze o.i. ongelukkige reactie en ik hoop dat je in de toekomst niet meer van dit soort ervaringen in onze winkels zult hebben.
Met vriendelijke groet,
naam, etc.
Ik ben er hartstikke blij mee!
Dit is absoluut geen nietszeggende reactie.
Ik vind het jammer dat mijn reacties niet bij hen binnen zijn gekomen maar ik werd inderdaad door een aantal van jullie erop geattendeerd dat dit gebeurd kon zijn.
Overigens heb ik vorige week zondag een mail gestuurd aan AH (met een pluimaanvraag voor hun personeel hier omdat ze zo graag meedoen aan ZW) en ik kreeg er maandag al antwoord op. Dat duurde vroeger ook veeeeeeel langer.
Misschien is EkoPlaza te snel gegroeid en hebben ze daarom nu last van groeipijnen wat betreft automatisering? Laten we het hierop houden want ik weet uit ervaring dat het echt kan.
En wat de rest betreft ik schrijf het af als een incident waar ik zelf OOK aan schuldig was:
- omdat het vrijdag de 13e was ;-)!
- omdat ik vergeten was dat ik ZW (zero waste) uit moet leggen
- omdat ik te veel als (koning)klant denk
Maar als ik bericht krijg van betreffende winkel, zal ik het jullie zeker laten weten hoe en wat!
@Twijfelaars: ga dus gerust boodschappen doen bij Ekoplaza....;-)))) het was een incident!!!
Neem jij contact op met bedrijven bij een negatieve / positieve ervaring?
Mama, mag ik (meer) computeren?
De laatste jaren is het gebruik onder kinderen belachelijk enorm toegenomen. Hoe ik dat weet? Ik zie het als ik om me heen kijk.
Is het slecht? Vast wel.
Is het goed? Vast wel.
Kinderen gebruiken de computer ook vast wel voor huiswerk en zelf programmeren (die van mij wel) maar tot 10-12 (?) jaar is het verder volgens mij vooral spelen.
Helaas (?) voor alle jongensmoeders: jongens vaker en langer dan meisjes.
Maar HOE LANG is normaal voor kinderen van 8 en 10?
1/2 uur? 3 kwartier? Een uur? Het landelijk gemiddelde van anderhalf uur?
Op de dagen dat ze 2 keer naar school moeten ben ik heeeeeeeeel streng met computertijd (30 min door de week, een heel uur in het weekend) omdat ze anders helemaal niet aan spelen toekomen.
Maar op woensdag en in het weekend valt er bij mij best extra computertijd te verdienen door 'klusjes of kusjes'. Het grappige is dat ze het ook weten. Alleen op die dagen komen ze ermee ;-))).
En voor het volgende word ik vast wel weer afgemaakt in de reacties door alle verantwoorde ouders:
Natuurlijk wil ik het liefst dat mijn kind buiten gaat spelen of met de lego knex gaat bouwen of knutselt, leest (! - ja dat doen ze ook wel eens!) etc.
Maar als hij dat allemaal echt niet wil (vooral in de winter) dan... dan heb ik toch liever dat hij een half uur (extra) rekenweb doet of minecraft gaat spelen dan tv gaat kijken (of mij lastig valt terwijl ik werk / studeer / kook).
En hoe kan ik zeggen, nee, je mag niet terwijl mijn halve leven afspeelt voor de laptop d.m.v. studeren / werken / bloggen?
Bovendien vind ik, dat dit echt een hele andere generatie is dan wij waren. Hun hele leven is daadwerkelijk afhankelijk nu al en later helemaal van technologische gadgets.
Wat denk jij? Hoe veel computertijd is normaal voor kinderen onder de 12?
Is het slecht? Vast wel.
Is het goed? Vast wel.
Kinderen gebruiken de computer ook vast wel voor huiswerk en zelf programmeren (die van mij wel) maar tot 10-12 (?) jaar is het verder volgens mij vooral spelen.
Helaas (?) voor alle jongensmoeders: jongens vaker en langer dan meisjes.
Maar HOE LANG is normaal voor kinderen van 8 en 10?
1/2 uur? 3 kwartier? Een uur? Het landelijk gemiddelde van anderhalf uur?
Op de dagen dat ze 2 keer naar school moeten ben ik heeeeeeeeel streng met computertijd (30 min door de week, een heel uur in het weekend) omdat ze anders helemaal niet aan spelen toekomen.
Maar op woensdag en in het weekend valt er bij mij best extra computertijd te verdienen door 'klusjes of kusjes'. Het grappige is dat ze het ook weten. Alleen op die dagen komen ze ermee ;-))).
![]() |
| Foto: You Life Fashion - Kwart Ouders weet niet wat kind online uitspookt... Met dank aan mijn ICTManlief, weet ik dat in ieder geval wel altijd. |
Natuurlijk wil ik het liefst dat mijn kind buiten gaat spelen of met de lego knex gaat bouwen of knutselt, leest (! - ja dat doen ze ook wel eens!) etc.
Maar als hij dat allemaal echt niet wil (vooral in de winter) dan... dan heb ik toch liever dat hij een half uur (extra) rekenweb doet of minecraft gaat spelen dan tv gaat kijken (of mij lastig valt terwijl ik werk / studeer / kook).
En hoe kan ik zeggen, nee, je mag niet terwijl mijn halve leven afspeelt voor de laptop d.m.v. studeren / werken / bloggen?
Bovendien vind ik, dat dit echt een hele andere generatie is dan wij waren. Hun hele leven is daadwerkelijk afhankelijk nu al en later helemaal van technologische gadgets.
Wat denk jij? Hoe veel computertijd is normaal voor kinderen onder de 12?
zaterdag 28 januari 2012
Niet aanvallen
Jeetje wat een reacties op Ekoplaza deel 2!
En dit brengt mijn op een heel ander maar wel verwant onderwerp.
Iemand ooit 'Omgangskunde' als vak gehad op school? Zoals eerder geschreven, ben mezelf aan het omscholen en dit vak hoort ook bij mijn opleiding.
En weet je wat ik laatst heb geleerd?
Iedereen, ongeacht intelligentie, huidskleur, eetvoorkeur, schrijfstijl, dus iedereen is anders.
En iedereen LEEST en HOORT anders.
Één verhaal, exact hetzelfde verhaal wordt toch 100 verschillende verhalen als het door 100 verschillende mensen gelezen wordt.
Je ervaringen, achtergrond, kennis, zelfs je stemming op dat moment beïnvloedt hoe je iets leest en hoort.
Jij kunt volledig eens zijn met iets terwijl iemand anders, zoals in dit geval, daar heel erg van kan schrikken, juist omdat diegene daar nog niet veel ervaringen mee heeft.
Toen ik begonnen was met mijn bio mania en consuminderen heb ik uren, wat uren, dagen(!) doorgebracht op de biowinkelsites, de consuminderblogs, en ook in de (destijds nog) Natuurwinkel, kijkend wat er allemaal biologisch te koop was.
Dat laatste leek mij een soort 'heaven on Earth'. Ik denk dat ik toen ook heel geschokt had gereageerd als iemand tegen mij had gezegd dat dit ook maar een winkel is met gewone mensen die ook wel eens een rotdag hebben en niet tegen mijn soort 'zweverige bio huisvrouwtjes' kunnen.
Inmiddels weet dat ook wel. Waarom willen ze ook geen 'biologisch bulk concept, een 'uit de muur' assortiment ondanks dat het beter is voor het milieu? Omdat het dan sneller kapot gaat en dan verdienen ze minder geld. Het is ook gewoon een onderneming.
De ene wil graag schoonheidsspecialiste worden een ander opent een (bio)winkel maar ze blijven gewoon ondernemers.
Maar eigenlijk had ik juist daarom verwacht dat ze WEL op een klacht zouden reageren. Toch?
Maar hoe dan ook, nee, het is NIET mijn bedoeling om mensen af te laten schrikken zodat ze geen bio boodschappen doen. Maar juist vanuit mijn ervaringen weet ik dat ik dat dan ook gewoon zou blijven doen.
En ik weet dat jullie dat ook blijven doen (waar dan ook). Maar het is gewoon goed om even bij stil te staan dat biologische winkels ook gewoon winkels zijn. Ondernemingen die ook geld moeten verdienen. Hou dat gewoon in je achterhoofd.
En besef dat niemand bio of fair trade zou verkopen als daar geen geld aan viel te verdienen.
En dat op zich is helemaal niet erg als er maar ook rekening wordt gehouden met de klant en men niet uit een monopoliepositie handelt.
Toch?
En dit brengt mijn op een heel ander maar wel verwant onderwerp.
Iemand ooit 'Omgangskunde' als vak gehad op school? Zoals eerder geschreven, ben mezelf aan het omscholen en dit vak hoort ook bij mijn opleiding.
En weet je wat ik laatst heb geleerd?
Iedereen, ongeacht intelligentie, huidskleur, eetvoorkeur, schrijfstijl, dus iedereen is anders.
En iedereen LEEST en HOORT anders.
Één verhaal, exact hetzelfde verhaal wordt toch 100 verschillende verhalen als het door 100 verschillende mensen gelezen wordt.
Je ervaringen, achtergrond, kennis, zelfs je stemming op dat moment beïnvloedt hoe je iets leest en hoort.
Jij kunt volledig eens zijn met iets terwijl iemand anders, zoals in dit geval, daar heel erg van kan schrikken, juist omdat diegene daar nog niet veel ervaringen mee heeft.
Toen ik begonnen was met mijn bio mania en consuminderen heb ik uren, wat uren, dagen(!) doorgebracht op de biowinkelsites, de consuminderblogs, en ook in de (destijds nog) Natuurwinkel, kijkend wat er allemaal biologisch te koop was.
Dat laatste leek mij een soort 'heaven on Earth'. Ik denk dat ik toen ook heel geschokt had gereageerd als iemand tegen mij had gezegd dat dit ook maar een winkel is met gewone mensen die ook wel eens een rotdag hebben en niet tegen mijn soort 'zweverige bio huisvrouwtjes' kunnen.
| Heaven on Earth: afbeelding van Boer verf en behang |
De ene wil graag schoonheidsspecialiste worden een ander opent een (bio)winkel maar ze blijven gewoon ondernemers.
Maar eigenlijk had ik juist daarom verwacht dat ze WEL op een klacht zouden reageren. Toch?
Maar hoe dan ook, nee, het is NIET mijn bedoeling om mensen af te laten schrikken zodat ze geen bio boodschappen doen. Maar juist vanuit mijn ervaringen weet ik dat ik dat dan ook gewoon zou blijven doen.
En ik weet dat jullie dat ook blijven doen (waar dan ook). Maar het is gewoon goed om even bij stil te staan dat biologische winkels ook gewoon winkels zijn. Ondernemingen die ook geld moeten verdienen. Hou dat gewoon in je achterhoofd.
En besef dat niemand bio of fair trade zou verkopen als daar geen geld aan viel te verdienen.
En dat op zich is helemaal niet erg als er maar ook rekening wordt gehouden met de klant en men niet uit een monopoliepositie handelt.
Toch?
vrijdag 27 januari 2012
Ekoplaza deel 2
N.a.v. dit bericht, lees het alsjeblieft als je het nog niet hebt gedaan, een verhaal apart, heb ik Eko-plaza op die vrijdag nog een bericht gestuurd.
Op vrijdag de 13e (lag het daaraan?), dat is precies 2 weken geleden want vandaag is de 27e.
En weten jullie wat voor antwoord ik erop kreeg?
Helemaal geen. Niets, nada, niente.
Ze hebben niet eens gereageerd.
Terwijl op hun site staat:
'Heeft u onverhoopt u een klacht, dan horen we dit graag zo snel mogelijk van u. Klachten zijn er namelijk om opgelost te worden. En hoe eerder EkoPlaza op de hoogte is, des te eerder we het voor u op kunnen lossen.'
Ik vind het al heel triest dat ik een bio-winkel zo een ervaring moet opdoen maar dan kun je denken, het ligt aan de medewerker(st)er of het filiaal.
Maar hoofdkantoor heeft niet eens de moeite genomen om te reageren.
Ik vind het diep triest.
Eko-plaza, 'de biologische supermarkt van NL', heeft in mijn ogen heel slecht gepresteerd.
Ik weet nu niet zo goed wat mijn volgende stap moet zijn...
En of die er wel moet zijn?
Update:
Dames en heren u dient @Creditaflossen niet aan te vallen. Lees HIER waarom.
Deel 3 en 4 komen eraan!
Op vrijdag de 13e (lag het daaraan?), dat is precies 2 weken geleden want vandaag is de 27e.
![]() |
| Van de site van EkoPlaza |
Helemaal geen. Niets, nada, niente.
Ze hebben niet eens gereageerd.
Terwijl op hun site staat:
'Heeft u onverhoopt u een klacht, dan horen we dit graag zo snel mogelijk van u. Klachten zijn er namelijk om opgelost te worden. En hoe eerder EkoPlaza op de hoogte is, des te eerder we het voor u op kunnen lossen.'
Ik vind het al heel triest dat ik een bio-winkel zo een ervaring moet opdoen maar dan kun je denken, het ligt aan de medewerker(st)er of het filiaal.
Maar hoofdkantoor heeft niet eens de moeite genomen om te reageren.
Ik vind het diep triest.
Eko-plaza, 'de biologische supermarkt van NL', heeft in mijn ogen heel slecht gepresteerd.
Ik weet nu niet zo goed wat mijn volgende stap moet zijn...
En of die er wel moet zijn?
Update:
Dames en heren u dient @Creditaflossen niet aan te vallen. Lees HIER waarom.
Deel 3 en 4 komen eraan!
dinsdag 24 januari 2012
Pompoen bagel op Zero Waste bakpapier
Deze bagels heb bij een vriendin op een brunch gehad en ik vond ze gewoon verrukkelijk.
Ik heb daar praktisch niets anders gegeten. Niet zo beleefd maar echt heerlijk.
Ingrediënten:
600 gram bloem
150-200 gram pompoen
gist voor 600 gram bloem (afhankelijk van de soort die je gebruikt)
1 ei
20 gram suiker of ander zoetmiddel die je gebruikt (niet meer omdat de pompoen ook zoet is!)
150 ml water
20 gram boter
50 gram amandelschaafsel
snufje zout
Maak het deeg van bloem, gist, suiker, zout, ei en de boter.
Bedek de schaal met een theedoek en zet het op een warme plaats.
Laat het deeg minimaal 3 uur rijzen, wel elk uur even goed doorkneden.
Ga in de laatste half uur de pompoen raspen. Meng de geraspte pompoen door het deeg. En laat het weer een 1/2 uur rijzen.
Maak rondjes van het deeg, maak ze plat en met een beker of koekjesvorm snij het midden van elk rondje uit. Nu heb je de bagels.
Leg ze op een bakplaat bedekt met bakpapier (gebruik roomboterverpakking, ideaal!), bestrooi met de amandelschaafsel. Laat ze even 20-30 minuten narijzen en vervolgens afbakken op 200 graden in ca. 20-30 minuten.
Heb je ook wel eens dat je iets zo lekker vindt dat je dan niets anders wilt eten op dat moment?
Ik heb daar praktisch niets anders gegeten. Niet zo beleefd maar echt heerlijk.
Ingrediënten:
600 gram bloem
150-200 gram pompoen
gist voor 600 gram bloem (afhankelijk van de soort die je gebruikt)
1 ei
20 gram suiker of ander zoetmiddel die je gebruikt (niet meer omdat de pompoen ook zoet is!)
150 ml water
20 gram boter
50 gram amandelschaafsel
snufje zout
Maak het deeg van bloem, gist, suiker, zout, ei en de boter.
Bedek de schaal met een theedoek en zet het op een warme plaats.
Laat het deeg minimaal 3 uur rijzen, wel elk uur even goed doorkneden.
Ga in de laatste half uur de pompoen raspen. Meng de geraspte pompoen door het deeg. En laat het weer een 1/2 uur rijzen.
Maak rondjes van het deeg, maak ze plat en met een beker of koekjesvorm snij het midden van elk rondje uit. Nu heb je de bagels.
Leg ze op een bakplaat bedekt met bakpapier (gebruik roomboterverpakking, ideaal!), bestrooi met de amandelschaafsel. Laat ze even 20-30 minuten narijzen en vervolgens afbakken op 200 graden in ca. 20-30 minuten.
Heb je ook wel eens dat je iets zo lekker vindt dat je dan niets anders wilt eten op dat moment?
Labels:
recepten,
zero waste
| Reacties: |
zondag 22 januari 2012
Krijgen
Heel moeilijk onderwerp deze keer. Voor mij dan.
Cadeautjes.
Niet wat ik moet geven, daar ben ik inmiddels aardig over uit, kijk bijvoorbeeld eens hier.
Nee, het gaat over krijgen.
De meeste mensen die ik ken, weten wat ze mij (niet) moeten geven.
Maar houden ze er rekening mee? Soms.
En zeg ik dan wat? Soms. Soms ook niet.
Maar als iemand weinig tot niets van mijn levensstijl weet en iets voor mij meeneemt, met de beste intenties...
Dan zeg ik echt niets maar vraag me wel af of ik van te voren iets had moeten zeggen. Of niet.
Een flesje wijn, een bosje bloemen zijn bij iedereen welkom tenslotte.
Niet bij dit trutje hier want wijn meestal niet bio (wel ontzettend lekker) en bloemen niet goed voor het milieu, tenzij zelf geplukt uit je eigen tuin.
Maar zal ik je de waarheid zeggen?
Juist omdat we NOOIT bloemen hebben, vind ik het eigenlijk WEL fijn om ze heeeeeeeeel af en toe toch te hebben.
Ben ik nu een hypocriet? Nee, hoor, gewoon meegaand, zeg ik tegen mezelf. Ik zelf koop ze tenslotte niet ;-).
Dus ja, toch een beetje een hypocriet.
En als de kinderen iets krijgen, zoals chocola, en het is niet bio, moet ik dan zeggen, terug geven jongens, het is niet goed voor jullie en het geeft afval?
Dacht ik niet!
Ik kan niet zo streng zijn als ik zou moeten zijn. Ook niet met Zero Waste en ook niet met bio.
Ook maar een mens.
Het gaat mij niet om wat mensen denken, het gaat mij erom dat wanneer je wat krijgt, wat dan ook, je blij moet zijn dat een ander aan jou gedacht heeft, dat de ander jou blij wilde maken.
En dat het niet altijd bio of Zero Waste is? Dat kun je in deze maatschappij gewoon niet van iedereen verwachten.
Misschien kun je mensen heel voorzichtig laten weten wat jouw wensen zijn maar eigenlijk vind ik dat je gewoon met alles blij moet zijn. En als jij het om een of andere reden niet kunt gebruiken dan geef je het aan iemand die er wel wat mee kan.
Toch?
Cadeautjes.
Niet wat ik moet geven, daar ben ik inmiddels aardig over uit, kijk bijvoorbeeld eens hier.
Nee, het gaat over krijgen.
De meeste mensen die ik ken, weten wat ze mij (niet) moeten geven.
Maar houden ze er rekening mee? Soms.
En zeg ik dan wat? Soms. Soms ook niet.
Maar als iemand weinig tot niets van mijn levensstijl weet en iets voor mij meeneemt, met de beste intenties...
Dan zeg ik echt niets maar vraag me wel af of ik van te voren iets had moeten zeggen. Of niet.
Een flesje wijn, een bosje bloemen zijn bij iedereen welkom tenslotte.
Niet bij dit trutje hier want wijn meestal niet bio (wel ontzettend lekker) en bloemen niet goed voor het milieu, tenzij zelf geplukt uit je eigen tuin.
Maar zal ik je de waarheid zeggen?
Juist omdat we NOOIT bloemen hebben, vind ik het eigenlijk WEL fijn om ze heeeeeeeeel af en toe toch te hebben.
![]() |
| Staan ze niet prachtig? |
Dus ja, toch een beetje een hypocriet.
En als de kinderen iets krijgen, zoals chocola, en het is niet bio, moet ik dan zeggen, terug geven jongens, het is niet goed voor jullie en het geeft afval?
Dacht ik niet!
Ik kan niet zo streng zijn als ik zou moeten zijn. Ook niet met Zero Waste en ook niet met bio.
Ook maar een mens.
Het gaat mij niet om wat mensen denken, het gaat mij erom dat wanneer je wat krijgt, wat dan ook, je blij moet zijn dat een ander aan jou gedacht heeft, dat de ander jou blij wilde maken.
En dat het niet altijd bio of Zero Waste is? Dat kun je in deze maatschappij gewoon niet van iedereen verwachten.
Misschien kun je mensen heel voorzichtig laten weten wat jouw wensen zijn maar eigenlijk vind ik dat je gewoon met alles blij moet zijn. En als jij het om een of andere reden niet kunt gebruiken dan geef je het aan iemand die er wel wat mee kan.
Toch?
Labels:
milieu,
zero waste
| Reacties: |
donderdag 19 januari 2012
Ik wil toch weer chemisch spul!
... zei Manlief gisteren avond, terwijl hij in bad zat. Ja. In bad, zomaar op een woensdag avond. Moet kunnen af en toe.
Maar ik dacht dat ik hem verkeerd had begrepen, dus vroeg ik hem:
'Wat zei je net?'
'Dat ik toch weer chemisch spul wil'.
'??????!!!!!!!!!????????!?...xzyxyzyyyyyzzz???!!!'
Was mijn eerste reactie.
'Hoe bedoel je?'
Was mijn tweede reactie.
'Nou, gewoon, van dat chemische spul. Zeep en zo.' Gaf hij antwoord.
'Bedoel je scheerschuim?'
'Nee, zeep'.
'Maar waarom?'
'Gewoon'.
'Krijg je niet. Ik wil nog met je kunnen mopperen als je 90 bent.'
Was mijn derde reactie, want het is hier geen democratie, mocht je dat denken.
Operette-dictatuur, dat wel maar nog steeds een dictatuur.
Hij zit totaal niet onder de duim, mocht je dat ook denken, want meestal doet hij gewoon wat hij wil en in sommige opzichten is hij groener dan ik.
Ten eerste is hij veel zuiniger met zijn spullen.
Gebruikt nog zijn rekenmachine die hij kreeg toen hij op de basisschool zat.
Heeft (en gebruikt nog) zijn sjaal die hij op (en van) de middelbare school kreeg.
Maakt zelf een deur, planken, kasten, gooit nog geen aardappel wel.
Maar waarom wil hij dan weer chemisch spul? Ik kon geen fatsoenlijk antwoord uit hem krijgen behalve dat hij dat 'gewoon even' wil.
Misschien mist hij de geur?.
Want ook met zeep was hij heel trouw, gebruikte altijd hetzelfde (heel ouderwetse) merk, ja hoor, uit zijn jeugd nog. Waarschijnlijk (hopelijk?) is het dus gewoon nostalgie.
Misschien moet ik meer 'geurtjes' toevoegen aan onze zeep.
Ik wil ook wel eens dingen, parfum, (niet bio) make up en dat soort dingen. Maar doe ik niet omdat ik weet dat het giftig is en afval geeft. Maar ik wil het soms wel dat zal ik eerlijk toegeven.
Kan zijn dat hij dat ook gewoon zo heeft. We zien het wel. Ik doe toch de boodschappen ;-))).
Wil je ook wel eens 'chemisch'? En doe je het dan wel of toch liever niet?
![]() |
| Afbeelding van Mantaka |
Maar ik dacht dat ik hem verkeerd had begrepen, dus vroeg ik hem:
'Wat zei je net?'
'Dat ik toch weer chemisch spul wil'.
'??????!!!!!!!!!????????!?...xzyxyzyyyyyzzz???!!!'
Was mijn eerste reactie.
'Hoe bedoel je?'
Was mijn tweede reactie.
'Nou, gewoon, van dat chemische spul. Zeep en zo.' Gaf hij antwoord.
'Bedoel je scheerschuim?'
'Nee, zeep'.
'Maar waarom?'
'Gewoon'.
'Krijg je niet. Ik wil nog met je kunnen mopperen als je 90 bent.'
Was mijn derde reactie, want het is hier geen democratie, mocht je dat denken.
Operette-dictatuur, dat wel maar nog steeds een dictatuur.
Hij zit totaal niet onder de duim, mocht je dat ook denken, want meestal doet hij gewoon wat hij wil en in sommige opzichten is hij groener dan ik.
Ten eerste is hij veel zuiniger met zijn spullen.
Gebruikt nog zijn rekenmachine die hij kreeg toen hij op de basisschool zat.
Heeft (en gebruikt nog) zijn sjaal die hij op (en van) de middelbare school kreeg.
Maakt zelf een deur, planken, kasten, gooit nog geen aardappel wel.
Maar waarom wil hij dan weer chemisch spul? Ik kon geen fatsoenlijk antwoord uit hem krijgen behalve dat hij dat 'gewoon even' wil.
Misschien mist hij de geur?.
Want ook met zeep was hij heel trouw, gebruikte altijd hetzelfde (heel ouderwetse) merk, ja hoor, uit zijn jeugd nog. Waarschijnlijk (hopelijk?) is het dus gewoon nostalgie.
Misschien moet ik meer 'geurtjes' toevoegen aan onze zeep.
Ik wil ook wel eens dingen, parfum, (niet bio) make up en dat soort dingen. Maar doe ik niet omdat ik weet dat het giftig is en afval geeft. Maar ik wil het soms wel dat zal ik eerlijk toegeven.
Kan zijn dat hij dat ook gewoon zo heeft. We zien het wel. Ik doe toch de boodschappen ;-))).
Wil je ook wel eens 'chemisch'? En doe je het dan wel of toch liever niet?
Labels:
huishouden,
milieu,
natuurlijkgezond
| Reacties: |
woensdag 18 januari 2012
Optimist
De Mamablogs
maandag 16 januari 2012
Stimuleren
Thuis werken / halve dagen werken, ik kan het indelen zoals ik het wil.
Mijn eigen 'werk' doe ik graag thuis.
Echter, als ik bij een klant iets 'on site' moet doen, doe ik dat liever 's avonds dan overdag.
Meestal direct na het avondeten (rond 18.00 uur) ben ik weg en soms kom ik pas rond 22.00 uur thuis. Of nog later. Nu is mijn geluk dat dit niet vaak voorkomt. Maar een paar keer per maand.
Waarom doe ik het zo?
Omdat school om 1/2 9 begint en om 12.00 uur al eindigt.
Als ik de kinderen laat overblijven kost het mij bijna 5 euro per keer en dan hebben ze nog geen glas water gehad, laat staan boterham.
De overheid wil graag de arbeidsparticipatie van vrouwen stimuleren. Daarvoor is de subsidie en nog een aantal maatregelen in leven geroepen.
Wat mij echter veel meer stoort in mijn arbeidsparticipatie is de middagpauze.
Stel met twee kinderen, je laat ze 3 keer per week blijven, dat is een kleine 15 euro. Per maand dan ben je dan rond de 60 euro kwijt. En dan moeten ze nog eten!
Ik ben daarom 100% voor een z.g. continurooster. Verplicht stellen voor alle scholen. Bestaat al sinds 2006.
Vast en zeker zal ik nu weer op teentjes trappen, het spijt mij bij voorbaat.
Maar mijn arbeidsparticipatie zou door het afschaffen van de middagpauze (in de huidige vorm) zeker meer worden gestimuleerd.
En voor de kinderen?
Mijn kinderen hebben er niet veel moeite mee overblijf of geen overblijf. Wel merk ik dat ze het vaak moeilijk vinden om weer te 'vertrekken' rond 13.00 uur. Ook hoor ik dat ze 'moeilijke dingen' altijd 's ochtends doen.
Misschien kunnen kinderen minder opletten 's middags?
Voor mezelf? Ze vallen vaak binnen, zijn opgewonden en moe, ze moeten zitten bij het eten (ze zitten al de hele dag) maar toch wil ik niet dat ze op de bank gaan eten, het is niet een rustmoment (zoals het avondeten) of plezierig wakker worden (zoals het ontbijt).
En ik weet nog toen jongste niet op school zat en nog moest slapen en altijd moe was omdat hij maar 1 uur en een kwartiere kon slapen omdat Oudste nog weggebracht moest worden(13.00-13.15) en dan weer opgehaald moest worden (14.45-15.00).
Overigens voor de overblijvende kinderen is vaak 1 uur ook te lang en dan is het maar aan de overblijfmoeders om hen 'rustig te houden' als er niet buiten kan worden gespeeld. Dat is toch ook zielig? Of gewoon de 'overblijftv' aanzetten? Ja, die bestaat echt!
Ook zou het fijner zijn als de scholen ietsjes later zouden beginnen, stel 8.45? Rond 14.00 uur klaar (elke dag, ook op woensdag). Dan zou je fatsoenlijke 1/2 dagen kunnen werken en 's middags makkelijker nog wat met de kinderen kunnen doen. Ook huiswerk bijvoorbeeld. Want wie heeft nog tijd om te spelen als je om 15.30 thuis bent, huiswerk moet doen, eten en dan alweer bijna naar bed. Maar spelen is natuurlijk een luxe probleem...
Er zouden veel minder mensen (gedwongen) stoppen met werken als het makkelijker zouden worden gemaakt om te blijven werken. En ik heb dus nu uiteraard niet over, bewuste thuisblijvers waarvoor ik absoluut respect heb (!). Maar als ze mij willen stimuleren, zouden ze gewoon het makkelijker moeten maken i.p.v. subsidiëren (kinderopvang) of 'voorzieningen aanbieden (BSO).
Voor of tegen afschaffen van de middagpauze?
Mijn eigen 'werk' doe ik graag thuis.
Echter, als ik bij een klant iets 'on site' moet doen, doe ik dat liever 's avonds dan overdag.
Meestal direct na het avondeten (rond 18.00 uur) ben ik weg en soms kom ik pas rond 22.00 uur thuis. Of nog later. Nu is mijn geluk dat dit niet vaak voorkomt. Maar een paar keer per maand.
Waarom doe ik het zo?
Omdat school om 1/2 9 begint en om 12.00 uur al eindigt.
Als ik de kinderen laat overblijven kost het mij bijna 5 euro per keer en dan hebben ze nog geen glas water gehad, laat staan boterham.
De overheid wil graag de arbeidsparticipatie van vrouwen stimuleren. Daarvoor is de subsidie en nog een aantal maatregelen in leven geroepen.
Wat mij echter veel meer stoort in mijn arbeidsparticipatie is de middagpauze.
Stel met twee kinderen, je laat ze 3 keer per week blijven, dat is een kleine 15 euro. Per maand dan ben je dan rond de 60 euro kwijt. En dan moeten ze nog eten!
Ik ben daarom 100% voor een z.g. continurooster. Verplicht stellen voor alle scholen. Bestaat al sinds 2006.
Vast en zeker zal ik nu weer op teentjes trappen, het spijt mij bij voorbaat.
Maar mijn arbeidsparticipatie zou door het afschaffen van de middagpauze (in de huidige vorm) zeker meer worden gestimuleerd.
En voor de kinderen?
Mijn kinderen hebben er niet veel moeite mee overblijf of geen overblijf. Wel merk ik dat ze het vaak moeilijk vinden om weer te 'vertrekken' rond 13.00 uur. Ook hoor ik dat ze 'moeilijke dingen' altijd 's ochtends doen.
Misschien kunnen kinderen minder opletten 's middags?
Voor mezelf? Ze vallen vaak binnen, zijn opgewonden en moe, ze moeten zitten bij het eten (ze zitten al de hele dag) maar toch wil ik niet dat ze op de bank gaan eten, het is niet een rustmoment (zoals het avondeten) of plezierig wakker worden (zoals het ontbijt).
En ik weet nog toen jongste niet op school zat en nog moest slapen en altijd moe was omdat hij maar 1 uur en een kwartiere kon slapen omdat Oudste nog weggebracht moest worden(13.00-13.15) en dan weer opgehaald moest worden (14.45-15.00).
Overigens voor de overblijvende kinderen is vaak 1 uur ook te lang en dan is het maar aan de overblijfmoeders om hen 'rustig te houden' als er niet buiten kan worden gespeeld. Dat is toch ook zielig? Of gewoon de 'overblijftv' aanzetten? Ja, die bestaat echt!
Ook zou het fijner zijn als de scholen ietsjes later zouden beginnen, stel 8.45? Rond 14.00 uur klaar (elke dag, ook op woensdag). Dan zou je fatsoenlijke 1/2 dagen kunnen werken en 's middags makkelijker nog wat met de kinderen kunnen doen. Ook huiswerk bijvoorbeeld. Want wie heeft nog tijd om te spelen als je om 15.30 thuis bent, huiswerk moet doen, eten en dan alweer bijna naar bed. Maar spelen is natuurlijk een luxe probleem...
Er zouden veel minder mensen (gedwongen) stoppen met werken als het makkelijker zouden worden gemaakt om te blijven werken. En ik heb dus nu uiteraard niet over, bewuste thuisblijvers waarvoor ik absoluut respect heb (!). Maar als ze mij willen stimuleren, zouden ze gewoon het makkelijker moeten maken i.p.v. subsidiëren (kinderopvang) of 'voorzieningen aanbieden (BSO).
Voor of tegen afschaffen van de middagpauze?
zondag 15 januari 2012
Gastblog: Luna-tic
Hallo, daar ben ik weer.
Luna-tic: zo noemen ze mij tegenwoordig.
En ook
- touwvreter (mijn eigen),
- eierdoosknabbelaar (het stond op een stoel),
- brandhoutverslinder (zat in de brandhoutbak, helaas wordt dit nu weer hoog gezet),
- breiwerkschranser (heb ik uit de lade gestolen, stond open),
- viltstifthakselaar (uit de kast gepikt, stond open),
- wcpapieruitroller (wcdeur stond open),
- tapijtverslaafde (ik had niets te doen) en ga zo maar door.
Ik kan er niets aan doen.
Het zit in mij. Mijn naam is Lady Luna, 'I was born this way'
Het is echt niet mijn schuld, ik ben tenslotte een soort labrador. En iedereen weet dat labradors 'speels' zijn.
En het is niet alsof ik schoenen of zo eet. Ik ben niet dom!
Als het gewoon op de grond ligt of te veel naar baasjes ruikt, kom ik er niet aan.
Maar als een lade of kast open blijft... dan zie ik dat als een kans.
Anders moeten ze het maar dicht doen. Toch?
Ik heb mezelf niet verwend, dat hebben papa en mama gedaan.
Als je heel veel wandelt (altijd) dan wen je daar aan en dan wordt je daar niet meer moe van. En als het dan een keer niet kan, tja... dan ga ik me vervelen en zoek ik wel wat anders om mezelf te vermaken.
En dan is zij (mama) ook nog zo een streber dat ze alles doet wat ze op de cursus zeggen. En daar zeggen ze dat ze (mijn) speeltjes altijd op moet bergen na het spelen want anders verbeeld ik mij nog dat ik rechten heb. Maar als er geen kauwtouw is om op te knagen... dan moet ik toch wat anders zoeken?
Zo heb ik kennis gemaakt met het tapijt, het breiwerk, de wc-papier...
Nu laat ze dus toch het touw liggen, ik heb het voor elkaar! Hi-hi!
En nu weet ik dat ik rechten heb! Kauwtouw rechten!
Verder ben ik wel een lieve hond, hoor! Ik mopper nog soms als ik moet gaan zitten of liggen (maar ik doe het wel). Een poot geef ik altijd, de bal of stok breng ik wel terug (en laat die ook los) en ik kom ALTIJD direct terug als ik geroepen word. Dat schijnt nogal bijzonder te zijn maar waarom zou ik het niet doen? Ik krijg dan heel vaak een koekje en ALTIJD een aai over de bol! Mijn bazen zijn echt goed opgevoed, ze weten dat het leuk moet blijven voor mij om terug te komen en dat doe ik dus graag. Ze zijn dan zo blij! Schatjes!
Enige minpunt in mijn leven op dit moment is dat ik toch op dieet moet. Mama is doodsbang (echt) dat ik een dikke labrador word.
Bovendien sinds mijn operatie, ja ik ben toch geopereerd, heb ik inderdaad meer zin in eten.
Maak je trouwens geen zorgen, ik was binnen 3 dagen opgeknapt en hield er niets aan over behalve een blote buik en dat stond nogal grappig...
Maar goed, om mijn zandloperfiguurtje te kunnen behouden moet ik nu dus meer sperziebonen (vind ik helemaal niet erg) maar wel minder rijst en jus eten... Dat is balen.
Maar je kunt niet alles hebben.
Ik krijg nu wel soms een 1/4 appel als snoepje als onze pups (de kinderen) hun smoothie drinken.
Wat verwacht je dan met zo een 'groene moeder'? Ach, volgens mij had ik het wel slechter kunnen treffen...
Groetjes en poot van,
Luna
Luna-tic: zo noemen ze mij tegenwoordig.
En ook
- touwvreter (mijn eigen),
- eierdoosknabbelaar (het stond op een stoel),
- brandhoutverslinder (zat in de brandhoutbak, helaas wordt dit nu weer hoog gezet),
- breiwerkschranser (heb ik uit de lade gestolen, stond open),
- viltstifthakselaar (uit de kast gepikt, stond open),
- wcpapieruitroller (wcdeur stond open),
- tapijtverslaafde (ik had niets te doen) en ga zo maar door.
| Dit was ooit een echte bal... |
Ik kan er niets aan doen.
Het zit in mij. Mijn naam is Lady Luna, 'I was born this way'
Het is echt niet mijn schuld, ik ben tenslotte een soort labrador. En iedereen weet dat labradors 'speels' zijn.
En het is niet alsof ik schoenen of zo eet. Ik ben niet dom!
Als het gewoon op de grond ligt of te veel naar baasjes ruikt, kom ik er niet aan.
Maar als een lade of kast open blijft... dan zie ik dat als een kans.
Anders moeten ze het maar dicht doen. Toch?
| Nee, ik ben geen kat maar toch speel ik graag zo... |
Ik heb mezelf niet verwend, dat hebben papa en mama gedaan.
Als je heel veel wandelt (altijd) dan wen je daar aan en dan wordt je daar niet meer moe van. En als het dan een keer niet kan, tja... dan ga ik me vervelen en zoek ik wel wat anders om mezelf te vermaken.
En dan is zij (mama) ook nog zo een streber dat ze alles doet wat ze op de cursus zeggen. En daar zeggen ze dat ze (mijn) speeltjes altijd op moet bergen na het spelen want anders verbeeld ik mij nog dat ik rechten heb. Maar als er geen kauwtouw is om op te knagen... dan moet ik toch wat anders zoeken?
Zo heb ik kennis gemaakt met het tapijt, het breiwerk, de wc-papier...
Nu laat ze dus toch het touw liggen, ik heb het voor elkaar! Hi-hi!
En nu weet ik dat ik rechten heb! Kauwtouw rechten!
| Als niemand mij aandacht geeft, ga ik ergens op kauwen. |
Enige minpunt in mijn leven op dit moment is dat ik toch op dieet moet. Mama is doodsbang (echt) dat ik een dikke labrador word.
Bovendien sinds mijn operatie, ja ik ben toch geopereerd, heb ik inderdaad meer zin in eten.
Maak je trouwens geen zorgen, ik was binnen 3 dagen opgeknapt en hield er niets aan over behalve een blote buik en dat stond nogal grappig...
Maar goed, om mijn zandloperfiguurtje te kunnen behouden moet ik nu dus meer sperziebonen (vind ik helemaal niet erg) maar wel minder rijst en jus eten... Dat is balen.
Maar je kunt niet alles hebben.
Ik krijg nu wel soms een 1/4 appel als snoepje als onze pups (de kinderen) hun smoothie drinken.
Wat verwacht je dan met zo een 'groene moeder'? Ach, volgens mij had ik het wel slechter kunnen treffen...
Groetjes en poot van,
Luna
vrijdag 13 januari 2012
Lastig en vervelend!?
Met de mond vol tanden heb ik vandaag mijn eerste negatieve Zero Waste ervaring mogen opdoen.
Tja, het moest er een keer van komen.
Maar het trieste ervan is, WAAR het gebeurde...
Omdat ik de afgelopen tijd zo veel goede dingen heb gelezen over zuurdesembrood, wilde ik het ook eens uitproberen. Maar dat is niet te koop bij AH (!) of de gewone bakker, waar de tienermeisjes, evenals de dames en heren van leeftijd, mijn brood met plezier in mijn zakjes doen en blij zijn, want
- 'veel beter voor het milieu...'
- '...en nee, absoluut geen probleem!'
Nee, zuurdesembrood is (bij ons) alleen te koop bij de Natuurwinkel.
Ekoplaza, om precies te zijn.
Dus, ik naar Ekoplaza om zuurdesembrood te kopen met mijn zakjes.
'Die mevrouw' (dus niet alle personeel, maar deze toevallig wel) heeft mij daar al vaker aangekeken als ik groente in mijn eigen zakjes deed. Maar ze zei nog niets, ze keek alleen. En gaf geen antwoord als ik haar iets vroeg, ze wees alleen. Maar nu moest ze zelf het brood snijden en in zakjes doen en dat vond ze:
- 'LASTIG EN VERVELEND'.
-'Niet de goede maat! Een half brood is de halve prijs, al hebben we minder verpakking, bla, bla, bla, (dat snap ik nog wel maar waarom is het lastiger om het in zo een zakje te doen dan in de plastic?)
- en bovendien: 'er wacht nog een klant'!
Ja, er waren er in totaal nog 2 in de winkel, buiten mij om.
Ik stond daar echt met de mond vol tanden.
Had ze een slechte dag?
Of zag ik er raar uit? Of ben ik nu echt zo lastig? Ik wist het even niet.
Zelfs de baas werd er bijgehaald.
Het liep een beetje uit de hand, deels door mij, ik zal het echt toegeven, want ik begreep het niet.
Vorig jaar was ik zo op mijn hoede en lachte bij voorbaat dingen weg want ik kon het me voorstellen dat iemand zo zou reageren.
Maar in de Natuurwinkel nota bene?!
Hier was ik gewoon niet (meer!) op voorbereid.
Heel erg jammer.
Hoe dan ook, ik zal mijn bio boodschappen vanaf nu, denk ik, ergens anders moeten doen... want hier heb ik geen zin in.
Gelukkig is er internet. En andere winkels. Iets verder maar dan moet ik maar beter plannen.
Maar eigenlijk snap ik nog steeds niet goed, hoe het kan dat juist zo een winkel niet (of heel moeilijk) wil meewerken aan afvalbeperking. Maar ik hoop echt van harte dat het puur aan het toeval / stemming / individu ligt.
Simon Levelt wil bijvoorbeeld, in mijn stad, wel meewerken aan geen afval en ze doen daar zowel koffie als thee in mijn eigen blikjes en bij Arjen van ZonderAfval weer niet.
Het zal dus niet aan de winkel liggen maar meer aan de medewerker(s).
Weleens soortgelijke ervaringen gehad in winkels?
Update:
Lees HIER deel 2.
En HIER deel 2 &1/2.
Deel 3 en 4 zijn 'in de maak'.
Tja, het moest er een keer van komen.
Maar het trieste ervan is, WAAR het gebeurde...
Omdat ik de afgelopen tijd zo veel goede dingen heb gelezen over zuurdesembrood, wilde ik het ook eens uitproberen. Maar dat is niet te koop bij AH (!) of de gewone bakker, waar de tienermeisjes, evenals de dames en heren van leeftijd, mijn brood met plezier in mijn zakjes doen en blij zijn, want
- 'veel beter voor het milieu...'
- '...en nee, absoluut geen probleem!'
Nee, zuurdesembrood is (bij ons) alleen te koop bij de Natuurwinkel.
Ekoplaza, om precies te zijn.
Dus, ik naar Ekoplaza om zuurdesembrood te kopen met mijn zakjes.
'Die mevrouw' (dus niet alle personeel, maar deze toevallig wel) heeft mij daar al vaker aangekeken als ik groente in mijn eigen zakjes deed. Maar ze zei nog niets, ze keek alleen. En gaf geen antwoord als ik haar iets vroeg, ze wees alleen. Maar nu moest ze zelf het brood snijden en in zakjes doen en dat vond ze:
- 'LASTIG EN VERVELEND'.
-'Niet de goede maat! Een half brood is de halve prijs, al hebben we minder verpakking, bla, bla, bla, (dat snap ik nog wel maar waarom is het lastiger om het in zo een zakje te doen dan in de plastic?)
- en bovendien: 'er wacht nog een klant'!
Ja, er waren er in totaal nog 2 in de winkel, buiten mij om.
Ik stond daar echt met de mond vol tanden.
Had ze een slechte dag?
Of zag ik er raar uit? Of ben ik nu echt zo lastig? Ik wist het even niet.
Zelfs de baas werd er bijgehaald.
Het liep een beetje uit de hand, deels door mij, ik zal het echt toegeven, want ik begreep het niet.
Vorig jaar was ik zo op mijn hoede en lachte bij voorbaat dingen weg want ik kon het me voorstellen dat iemand zo zou reageren.
Maar in de Natuurwinkel nota bene?!
Hier was ik gewoon niet (meer!) op voorbereid.
Heel erg jammer.
![]() |
| En dan ook nog met zulk reclame? |
Gelukkig is er internet. En andere winkels. Iets verder maar dan moet ik maar beter plannen.
Maar eigenlijk snap ik nog steeds niet goed, hoe het kan dat juist zo een winkel niet (of heel moeilijk) wil meewerken aan afvalbeperking. Maar ik hoop echt van harte dat het puur aan het toeval / stemming / individu ligt.
Simon Levelt wil bijvoorbeeld, in mijn stad, wel meewerken aan geen afval en ze doen daar zowel koffie als thee in mijn eigen blikjes en bij Arjen van ZonderAfval weer niet.
Het zal dus niet aan de winkel liggen maar meer aan de medewerker(s).
Weleens soortgelijke ervaringen gehad in winkels?
Update:
Lees HIER deel 2.
En HIER deel 2 &1/2.
Deel 3 en 4 zijn 'in de maak'.
woensdag 11 januari 2012
Waaaaaaaarom?
![]() |
| Foto is van Trendhunter: The SWAROVSKI High Chair (met echte! diamanten) Kan iemand mij alsjeblieft vertellen waarom zulke dingen (klik, klik) nodig zijn voor een baby? Waarschijnlijk is het beter om gewoon te lachen. Toch niet voor 'ons' bedoeld. |
zaterdag 7 januari 2012
Laat je niet volvreten!
Heb jij je wel eens afgevraagd hoe dat komt dat je van bepaald soort eten nooit maar één stukje / hapje / handje van kunt nemen? Zelfs als je weet dat het niet goed voor je is en dat je je daarna zelfs ziek kunt voelen?
In het boek 'Laat je niet volvreten' van David A. Kessler, die ik EINDELIJK heb mogen lezen, (bedankt Izerina voor de tip) wordt dit allemaal uitgelegd.
En het is een openbaring.
De auteur heeft dit jarenlang onderzocht en is tot 'verbazingwekkende' conclusies gekomen.
Niet zo verbazingwekkend overigens als je groen bent en je al langer bezig houdt met dit soort zaken en soortgelijke boeken (zoals 100% Gifvrij van Julia Kang of Master Your Metabolism van Jillian Michaels) hebt gelezen. Maar wel anders omdat dit boek echt de psychische kant belicht en niet alleen het etenswaren.
Ja hoor, de voedselindustrie weer.
Die houdt zich bezig om etenswaren (als je het zo kunt noemen) te creëren waarbij het voedsel (ook beschuit en andere gangbare etenswaren) zo wordt samengesteld (voeg maar een beetje glucosestroop eraan toe) dat mensen er zo veel mogelijk van gaan eten. Ze zoeken altijd naar een formule waarbij mensen blijven dooreten zonder zich vol te voelen.
Gezondheid en gewicht speelt geen enkel rol daarbij (voor de industrie dan).
In het boek worden voorbeelden gegeven hoe de combinatie van
VET + SUIKER + ZOUT + CHEMISCHE STOFFEN
een speciale uitwerking op de hersenen hebben dat tot geconditioneerd overeten lijdt.
Voorbeelden:
- IJS = room, plantaardig vet, zout (!), glucosestroop en additieven
- Zoute PINDA'S = beetje eiwit, veel vet, suiker (van nature) + ZOUT
= je blijft eten (ooit door blijven eten van gewone doppinda's zonder zout?)
En het trieste nieuws? Als je veel van dit spul eet, ga je ook van gewone, zelfs van bio eten, veel eten.
Je hersenen zijn al geconditioneerd en door slimme reclame (snufje goed gevoel) eraan toe te voegen blijft dat zo. Dat is de reden waarom veel mensen (waaronder yours truly) de laatste 5 kilo niet kwijt kunnen raken, al eten ze zo puur). Ze zijn getraind om net iets te veel te eten...
David Kessler kletst trouwens niet uit zijn nek. Hij werkte bij de Ministerie van Voedsel en Geneesmiddelen onder Clinton en Bush in de VS is als arts ook decaan geweest van Yale en UCLA.
Voor mij was dit boek echt een eye-opener en ik hoop dat ik vanaf nu toch nog eens anders naar mijn eigen (hoeveelheden van) eten ga kijken. En in het algemeen nog meer van ga genieten maar dan bewuster.
Denk je altijd na voor je iets in je mond stopt? Of is het soms automatische piloot?
![]() |
| Afbeelding van 'Laat je niet volvreten' van Bol |
En het is een openbaring.
De auteur heeft dit jarenlang onderzocht en is tot 'verbazingwekkende' conclusies gekomen.
Niet zo verbazingwekkend overigens als je groen bent en je al langer bezig houdt met dit soort zaken en soortgelijke boeken (zoals 100% Gifvrij van Julia Kang of Master Your Metabolism van Jillian Michaels) hebt gelezen. Maar wel anders omdat dit boek echt de psychische kant belicht en niet alleen het etenswaren.
Ja hoor, de voedselindustrie weer.
Die houdt zich bezig om etenswaren (als je het zo kunt noemen) te creëren waarbij het voedsel (ook beschuit en andere gangbare etenswaren) zo wordt samengesteld (voeg maar een beetje glucosestroop eraan toe) dat mensen er zo veel mogelijk van gaan eten. Ze zoeken altijd naar een formule waarbij mensen blijven dooreten zonder zich vol te voelen.
Gezondheid en gewicht speelt geen enkel rol daarbij (voor de industrie dan).
In het boek worden voorbeelden gegeven hoe de combinatie van
VET + SUIKER + ZOUT + CHEMISCHE STOFFEN
een speciale uitwerking op de hersenen hebben dat tot geconditioneerd overeten lijdt.
Voorbeelden:
- IJS = room, plantaardig vet, zout (!), glucosestroop en additieven
- Zoute PINDA'S = beetje eiwit, veel vet, suiker (van nature) + ZOUT
= je blijft eten (ooit door blijven eten van gewone doppinda's zonder zout?)
En het trieste nieuws? Als je veel van dit spul eet, ga je ook van gewone, zelfs van bio eten, veel eten.
Je hersenen zijn al geconditioneerd en door slimme reclame (snufje goed gevoel) eraan toe te voegen blijft dat zo. Dat is de reden waarom veel mensen (waaronder yours truly) de laatste 5 kilo niet kwijt kunnen raken, al eten ze zo puur). Ze zijn getraind om net iets te veel te eten...
![]() |
| 'Laat je niet volvreten' afbeelding van Bol |
David Kessler kletst trouwens niet uit zijn nek. Hij werkte bij de Ministerie van Voedsel en Geneesmiddelen onder Clinton en Bush in de VS is als arts ook decaan geweest van Yale en UCLA.
Voor mij was dit boek echt een eye-opener en ik hoop dat ik vanaf nu toch nog eens anders naar mijn eigen (hoeveelheden van) eten ga kijken. En in het algemeen nog meer van ga genieten maar dan bewuster.
Denk je altijd na voor je iets in je mond stopt? Of is het soms automatische piloot?
vrijdag 6 januari 2012
Verlangen
Vrijdag:
ratatouille met rijst
realiteit: rijst met de groente apart (zodat er iets gegeten wordt) en waarschijnlijk worden er vissticks bijgebakken zodat ze nog iets eten...
Zaterdag:
andijviestampot met worst / geitenkaas
realiteit: ik ben de enige die geitenkaas eet of Manlief proeft en zegt, nee dank je, toch niet mijn smaak.
Zondag:
bami met ei en pindasaus
realiteit: de groente wordt aan de kant van de bordjes geschoven en / of verstopt onder de tafel (Luna blij)
Maandag:
Wortelstampot met gebakken uien
Realiteit: er wordt zeker worst of ham bij gevraagd.
Dinsdag:
spinazierijst met kaasschnitzel
Realiteit: de kaasschnitzel is voor mij de rest wil echte schnitzel of Manlief proeft en zegt, nee dank je, toch niet mijn smaak...
Woensdag:
Bloemkool, aardappels, gekookt ei, kerriesaus
Realiteit? Wat? Kerriesaus? lustiknie!!!!
of Manlief proeft en zegt, nee dank je, toch niet mijn smaak...
Donderdag:
restjes of pitabroodjes
Realiteit: omdat ik te lui ben om iets anders te bedenken.
Ik verlang naar een tijd waarbij mensen (in mijn huis in ieder geval) dankbaar zijn om wat ik maak en het met plezier opeten.
De kinderen zijn te jong. Manlief is niet verwend of zo maar is opgegroeid met aardappels, groente, vlees.
Ben ik te avontuurlijk? Vraag ik te veel?
Nog 10 jaartjes en dan kook ik alleen nog wat IK lekker vindt.
En die het niet aanstaat, mag naar de cafetaria ;-)))) van eigen zakgeld...
Is iedereen in huis blij met wat jij kookt?
ratatouille met rijst
realiteit: rijst met de groente apart (zodat er iets gegeten wordt) en waarschijnlijk worden er vissticks bijgebakken zodat ze nog iets eten...
Zaterdag:
andijviestampot met worst / geitenkaas
realiteit: ik ben de enige die geitenkaas eet of Manlief proeft en zegt, nee dank je, toch niet mijn smaak.
Zondag:
bami met ei en pindasaus
realiteit: de groente wordt aan de kant van de bordjes geschoven en / of verstopt onder de tafel (Luna blij)
Maandag:
Wortelstampot met gebakken uien
Realiteit: er wordt zeker worst of ham bij gevraagd.
Dinsdag:
spinazierijst met kaasschnitzel
Realiteit: de kaasschnitzel is voor mij de rest wil echte schnitzel of Manlief proeft en zegt, nee dank je, toch niet mijn smaak...
Woensdag:
Bloemkool, aardappels, gekookt ei, kerriesaus
Realiteit? Wat? Kerriesaus? lustiknie!!!!
of Manlief proeft en zegt, nee dank je, toch niet mijn smaak...
Donderdag:
restjes of pitabroodjes
Realiteit: omdat ik te lui ben om iets anders te bedenken.
Ik verlang naar een tijd waarbij mensen (in mijn huis in ieder geval) dankbaar zijn om wat ik maak en het met plezier opeten.
De kinderen zijn te jong. Manlief is niet verwend of zo maar is opgegroeid met aardappels, groente, vlees.
Ben ik te avontuurlijk? Vraag ik te veel?
![]() |
| Foto is van AH |
En die het niet aanstaat, mag naar de cafetaria ;-)))) van eigen zakgeld...
Is iedereen in huis blij met wat jij kookt?
| Reacties: |
donderdag 5 januari 2012
Hoe gaat het met?
Hoe gaat het met Zero Waste?
Waarom schrijf ik er zo weinig over?
Juist omdat het eigenlijk heel goed gaat!
Ik heb wel eerder over geschreven dat ik een aantal dingen heb laten gaan. Met name zuivel. Heel erg jammer maar het is voor mij gewoon niet de moeite waard. We hebben nu pakken en die worden gebruikt voor klein afval (uit afvoer en klein spul) en zo heb ik de bekende 'bouwblokken' in de otto. Ca. 6 per 2 weken.
Wat ik eigenlijk echt over Zero Waste heb geleerd in het afgelopen jaar is dat het eigenlijk heel weinig moeite kost. Wat kun je doen om echt een dramatisch impact te hebben (op je eigen afval) maar toch niet dramatisch je leven te moeten veranderen?
- Groente, fruit en brood altijd in eigen zakjes te kopen
- Vlees, vleeswaren, kaas en noten in eigen potten en bakken te kopen
- NOOIT een plastic zak aannemen. Heb je geen tas bij je, draag het in je hand, koop een tas die je wel zult hergebruiken, of pak gewoon een doos en verzamel daar het oud papier in.
BELANGRIJKSTE: bij alles wat je koopt kijken of er een alternatief is.
Geen verpakking is het beste maar papier of glas (als je het hergebruikt uiteraard) is nog altijd beter dan plastic. Maar de plastic bakjes van roggebrood bijvoorbeeld, die gebruik ik heel graag in de vriezer en die blijf ik dan ook vrolijk kopen.
En zo is mijn les eigenlijk geweest: kijk naar je eigen situatie. Mijn Zero Waste is niet jouw Zero Waste.
Het moet in je leven passen.
Heb je een winkel in de buurt die bulk verkoopt zonder verpakking (Natuurwinkel Rotterdam, Deventer bijvoorbeeld) dan zou ik daar zeker naar toe gaan. Maar woon je in Hengelo of Alkmaar, is het niet handig om daar boodschappen te gaan doen. En dan kun je beter bij de plaatselijke bakker gaan winkelen.
Bij ons zijn er nu veel dingen routine geworden.
Zo bakken wij nog elke week cupcakes of koekjes en ook pizza of iets dergelijks maar chips koop ik bijvoorbeeld wel weer gewoon omdat het niet lang knapperig blijft als ik het zelf maak (vooral omdat het dan ook te snel op is...). Maar nu is het wel gewoon 1 zak chips per week en voor de rest noten of (zelfgebakken) stokjes. Maar als ik meer ga werken, zal ik vast wel nog meer concessies moeten doen. Dan zie ik het wel tegen die tijd.
Het moet geen 'moet je' worden want dan zul je er tegen opzien. Ik heb dit vooral geleerd van lezers van mijn blog en van andere bloggers. Pas het in je eigen leven. Iets doen is altijd beter dan niets doen.
Wat doe jij aan afvalbeperking?
Waarom schrijf ik er zo weinig over?
Juist omdat het eigenlijk heel goed gaat!
Ik heb wel eerder over geschreven dat ik een aantal dingen heb laten gaan. Met name zuivel. Heel erg jammer maar het is voor mij gewoon niet de moeite waard. We hebben nu pakken en die worden gebruikt voor klein afval (uit afvoer en klein spul) en zo heb ik de bekende 'bouwblokken' in de otto. Ca. 6 per 2 weken.
Wat ik eigenlijk echt over Zero Waste heb geleerd in het afgelopen jaar is dat het eigenlijk heel weinig moeite kost. Wat kun je doen om echt een dramatisch impact te hebben (op je eigen afval) maar toch niet dramatisch je leven te moeten veranderen?
- Groente, fruit en brood altijd in eigen zakjes te kopen
- Vlees, vleeswaren, kaas en noten in eigen potten en bakken te kopen
- NOOIT een plastic zak aannemen. Heb je geen tas bij je, draag het in je hand, koop een tas die je wel zult hergebruiken, of pak gewoon een doos en verzamel daar het oud papier in.
BELANGRIJKSTE: bij alles wat je koopt kijken of er een alternatief is.
Geen verpakking is het beste maar papier of glas (als je het hergebruikt uiteraard) is nog altijd beter dan plastic. Maar de plastic bakjes van roggebrood bijvoorbeeld, die gebruik ik heel graag in de vriezer en die blijf ik dan ook vrolijk kopen.
![]() |
| Foto is van Bespaarbazaar |
Het moet in je leven passen.
Heb je een winkel in de buurt die bulk verkoopt zonder verpakking (Natuurwinkel Rotterdam, Deventer bijvoorbeeld) dan zou ik daar zeker naar toe gaan. Maar woon je in Hengelo of Alkmaar, is het niet handig om daar boodschappen te gaan doen. En dan kun je beter bij de plaatselijke bakker gaan winkelen.
Bij ons zijn er nu veel dingen routine geworden.
Zo bakken wij nog elke week cupcakes of koekjes en ook pizza of iets dergelijks maar chips koop ik bijvoorbeeld wel weer gewoon omdat het niet lang knapperig blijft als ik het zelf maak (vooral omdat het dan ook te snel op is...). Maar nu is het wel gewoon 1 zak chips per week en voor de rest noten of (zelfgebakken) stokjes. Maar als ik meer ga werken, zal ik vast wel nog meer concessies moeten doen. Dan zie ik het wel tegen die tijd.
Het moet geen 'moet je' worden want dan zul je er tegen opzien. Ik heb dit vooral geleerd van lezers van mijn blog en van andere bloggers. Pas het in je eigen leven. Iets doen is altijd beter dan niets doen.
Wat doe jij aan afvalbeperking?
woensdag 4 januari 2012
Bonus, bonus, bonus,
Binnenkort gaat Albert allemaal persoonlijk, voor ons speciaal uitgezochte aanbiedingen toesturen. Nou ja als je de bonuskaart gebruikt (hebt).
Ik doe veel van mijn boodschappen bij Albert, voor mij is het 550 meter lopen en het is precies naast de school van mijn kinderen.
En ze hebben veel bio producten dus ik haal daar best wel vaak wat.
Maar sinds een half jaar ongeveer gebruik ik geen bonuskaart meer (en Air-miles pas).
Mijn reden was destijds dat omdat ik aan Zero Waste doe, ik toch niet op ongevraagde producten zit te wachten. De dingen die ik gebruik komen toch nooit in de aanbieding met bonus of air miles. En anders kom ik in ieder geval niet in de verleiding om dvd's, schalen en tafelkleden te kopen.
Korting op entreekaarten e.d. kun je altijd op een andere manier krijgen.
De aanbiedingen krijg je toch want ze hebben een bonuskaart bij de kassa.
Maar nu lees ik dus dat ze de verzamelde gegevens gaan gebruiken.
En dan begin ik na te denken. Is het zo erg dat ze precies weten wat bij mij op tafel komt? In mijn geval niet want ik koop bijna altijd het hetzelfde en het is meestal bio en of gezond.
De ongezonde dingen maak ik / bak ik wel zelf ;-))).
Maar wat als... Doemscenario, conspiracy theory... Onzin dus, maar wat als:
Stel een verzekeringsmaatschappij bij je gegevens kan op de ene of andere manier en ziet dat jij allemaal chips en troep eet?
Kun je dan een toeslag op je premie krijgen?
Of juist korting omdat je zo gezond doet?
Want dat ze met justitie de informatie moeten delen, dat is wel gewoon een feit.
Hoe dan ook, ik wil geen bonuskaart meer.
Of ben ik nu weer ouderwets en is het juist de toekomst en is er gewoon sprake van goede marketing?
Maar zit ik wel te wachten op die persoonlijke aanbiedingen?
Overigens, het schijnt dat je een anonieme bonuskaart kunt krijgen maar wat heeft het voor nut als ze het bij de kassa toch doen? Alleen nog meer afval uiteindelijk...
Gebruik jij een bonuskaart?
Ik doe veel van mijn boodschappen bij Albert, voor mij is het 550 meter lopen en het is precies naast de school van mijn kinderen.
En ze hebben veel bio producten dus ik haal daar best wel vaak wat.
Maar sinds een half jaar ongeveer gebruik ik geen bonuskaart meer (en Air-miles pas).
Mijn reden was destijds dat omdat ik aan Zero Waste doe, ik toch niet op ongevraagde producten zit te wachten. De dingen die ik gebruik komen toch nooit in de aanbieding met bonus of air miles. En anders kom ik in ieder geval niet in de verleiding om dvd's, schalen en tafelkleden te kopen.
Korting op entreekaarten e.d. kun je altijd op een andere manier krijgen.
De aanbiedingen krijg je toch want ze hebben een bonuskaart bij de kassa.
Maar nu lees ik dus dat ze de verzamelde gegevens gaan gebruiken.
En dan begin ik na te denken. Is het zo erg dat ze precies weten wat bij mij op tafel komt? In mijn geval niet want ik koop bijna altijd het hetzelfde en het is meestal bio en of gezond.
De ongezonde dingen maak ik / bak ik wel zelf ;-))).
Maar wat als... Doemscenario, conspiracy theory... Onzin dus, maar wat als:
Stel een verzekeringsmaatschappij bij je gegevens kan op de ene of andere manier en ziet dat jij allemaal chips en troep eet?
Kun je dan een toeslag op je premie krijgen?
Of juist korting omdat je zo gezond doet?
Want dat ze met justitie de informatie moeten delen, dat is wel gewoon een feit.
Hoe dan ook, ik wil geen bonuskaart meer.
Of ben ik nu weer ouderwets en is het juist de toekomst en is er gewoon sprake van goede marketing?
Maar zit ik wel te wachten op die persoonlijke aanbiedingen?
![]() |
| Afbeelding is van AH |
Gebruik jij een bonuskaart?
Labels:
consuminderen,
geld
| Reacties: |
dinsdag 3 januari 2012
Klik, klik, klik
Ik doe nu iets minder dan een jaar mee met EuroClix.
Hoe veel ik ermee heb verdiend? Volgens mijn jaarafrekening 110 euro uitbetaald gekregen.
Let op! Ik spaar het niet op, dat kan namelijk ook en dan krijg je echt meer, maar laat direct alles uitbetalen.
Hoe dat kan? Natuurlijk klik ik op de e-mails maar het meeste geld valt te verdienen met (anonieme) onderzoeken van panelclix. Je kunt hiervoor worden uitgenodigd maar je kunt ook elke dag zelf kijken bij panel-clix (op je eigen euroclix pagina) of er wat te halen valt.
Hoe veel tijd dit kost? Een onderzoek duurt gemiddeld 5-10 minuten (is meestal de helft van de tijd of nog minder dan wat er aangegeven wordt) en met 10 onderzoeken heb je meestal 10 euro al binnen.
Je kwalificeert echter niet voor alles, dat is jammer maar soms, als je geluk hebt (vooral voor kerst toen ze het 'koopgedrag' en het 'kerstgevoel' onderzochten), mag je soms 2-3 onderzoeken van 3-4 minuten direct achter elkaar doen.
Dat is geluk hebben.
Of het waard is? Ik denk dat ik met MP langer bezig ben, qua tijd, dus voor mij wel.
Andere programma's?
Doe ik zelf niet (meer). Het sparen duurt (voor mij) te lang.
In het verleden heb ik wel meegedaan en kreeg netjes uitbetaald van:
- Moneymiljonair
- Zinngeld
Maar EuroClix blijft toch mijn favoriet.
Doe jij mee een aan spaarprogramma's? En vindt jij het de moeite waard?
Hoe veel ik ermee heb verdiend? Volgens mijn jaarafrekening 110 euro uitbetaald gekregen.
Let op! Ik spaar het niet op, dat kan namelijk ook en dan krijg je echt meer, maar laat direct alles uitbetalen.
Hoe dat kan? Natuurlijk klik ik op de e-mails maar het meeste geld valt te verdienen met (anonieme) onderzoeken van panelclix. Je kunt hiervoor worden uitgenodigd maar je kunt ook elke dag zelf kijken bij panel-clix (op je eigen euroclix pagina) of er wat te halen valt.
Hoe veel tijd dit kost? Een onderzoek duurt gemiddeld 5-10 minuten (is meestal de helft van de tijd of nog minder dan wat er aangegeven wordt) en met 10 onderzoeken heb je meestal 10 euro al binnen.
![]() |
| EuroClix |
Dat is geluk hebben.
Of het waard is? Ik denk dat ik met MP langer bezig ben, qua tijd, dus voor mij wel.
Andere programma's?
Doe ik zelf niet (meer). Het sparen duurt (voor mij) te lang.
In het verleden heb ik wel meegedaan en kreeg netjes uitbetaald van:
- Moneymiljonair
- Zinngeld
Maar EuroClix blijft toch mijn favoriet.
Doe jij mee een aan spaarprogramma's? En vindt jij het de moeite waard?
Labels:
advertorial,
geld
| Reacties: |
maandag 2 januari 2012
Gastblog: Stoer!
Goede dag allemaal!
Wie ik ben? Ik ben 'Jongste'. Waarom ik een gastblog mag schrijven?
Omdat mijn broer dat ook mocht en anders is het eerlijk. Vond ik.
Als hij iets mag, wil ik dat ook.
Het onderwerp?
Het liefste hondje in de wereld.
Mijn hondje, Luna.
Weet je? Sinds Luna er is, is mijn leven beter.
Niet dat het zo slecht was, maar nu is het super.
Waarom?
Ten eerste ben ik niet meer de jongste. Ik ben wel 'Jongste zoon' maar niet meer DE jongste!
Snap je?
En zij mag nog minder dan ik, zij vindt het alleen niet erg.
Zij is ook gewoon lief.
Je kunt haar echt alles vertellen, ze luistert altijd. Zij heeft ALTIJD zin om met mij te spelen maar als ik geen zin heb, zeurt zij ook niet, ze gaat gewoon liggen en wachten.
En ze is STOER! Ze is wel een meisje maar ze houdt van rennen, voetballen en zwemmen. En soms gaat ze in de (modder)sloot met mij en dan ben ik altijd minder vies en dan vindt Mama dat dus niet zo erg (dat ik ook vies ben). Nu is zij het varkentje in huis. En ook de kat. Want zo speelt zij:
Zij is ook niet bang voor vuurwerk! Andere hondjes in de straat moesten pilletjes en durfden niet op straat 's middags. Luna ging de hele avond bij ons in de tuin liggen slapen! Het maakte haar allemaal niets uit! Ze keek af en toe naar Mama wat zij er van vond maar ze keek haar niet aan en toen ging zij weer slapen. Ze vond alleen erg dat we om 12 uur allemaal naar buiten gingen en zij niet mee mocht. Toen ging ze wel mopperen maar ze was zelfs niet bang toen alles ging ontploffen wat er over was om 1 uur! Wij hebben de stoerste hond in de wereld.
En wat nog meer? Wij doen veel meer samen in het weekend. Wij gaan nu vaak op avontuur in het Moerasgebied en bij de bossen, soms zelfs in Duitsland en dan gaan we heel veel wandelen. Zelfs mijn broer. En dat is heel erg leuk want dan MAG je in de modder en op de bomen klimmen en takken meenemen en alles!
En het fijnste? Ze wil altijd met mij knuffelen. Ik hou van Luna en zij van ons!
Groetjes,
'Jongste'
Wie ik ben? Ik ben 'Jongste'. Waarom ik een gastblog mag schrijven?
Omdat mijn broer dat ook mocht en anders is het eerlijk. Vond ik.
Als hij iets mag, wil ik dat ook.
Het onderwerp?
Het liefste hondje in de wereld.
Mijn hondje, Luna.
Weet je? Sinds Luna er is, is mijn leven beter.
Niet dat het zo slecht was, maar nu is het super.
Waarom?
Ten eerste ben ik niet meer de jongste. Ik ben wel 'Jongste zoon' maar niet meer DE jongste!
Snap je?
En zij mag nog minder dan ik, zij vindt het alleen niet erg.
Zij is ook gewoon lief.
Je kunt haar echt alles vertellen, ze luistert altijd. Zij heeft ALTIJD zin om met mij te spelen maar als ik geen zin heb, zeurt zij ook niet, ze gaat gewoon liggen en wachten.
En ze is STOER! Ze is wel een meisje maar ze houdt van rennen, voetballen en zwemmen. En soms gaat ze in de (modder)sloot met mij en dan ben ik altijd minder vies en dan vindt Mama dat dus niet zo erg (dat ik ook vies ben). Nu is zij het varkentje in huis. En ook de kat. Want zo speelt zij:
Zij is ook niet bang voor vuurwerk! Andere hondjes in de straat moesten pilletjes en durfden niet op straat 's middags. Luna ging de hele avond bij ons in de tuin liggen slapen! Het maakte haar allemaal niets uit! Ze keek af en toe naar Mama wat zij er van vond maar ze keek haar niet aan en toen ging zij weer slapen. Ze vond alleen erg dat we om 12 uur allemaal naar buiten gingen en zij niet mee mocht. Toen ging ze wel mopperen maar ze was zelfs niet bang toen alles ging ontploffen wat er over was om 1 uur! Wij hebben de stoerste hond in de wereld.
En wat nog meer? Wij doen veel meer samen in het weekend. Wij gaan nu vaak op avontuur in het Moerasgebied en bij de bossen, soms zelfs in Duitsland en dan gaan we heel veel wandelen. Zelfs mijn broer. En dat is heel erg leuk want dan MAG je in de modder en op de bomen klimmen en takken meenemen en alles!
En het fijnste? Ze wil altijd met mij knuffelen. Ik hou van Luna en zij van ons!
Groetjes,
'Jongste'
Abonneren op:
Berichten (Atom)

















