Maar wat is er dan moeilijk aan? Wat moet ik loslaten?
Je zult mij misschien uitlachen.
Tot nu toe ging thuis alles zoals ik het wilde. Ik was tenslotte de 'thuismanager'. Ik werk(te) thuis op de tijden dat mij uitkwam en voor de rest was het huis mijn domijn.
Vanaf nu... vanaf nu zal ik het moeten delen en daarbij ook accepteren dat het niet zoals 'op mijn manier' gedaan wordt.
Ik zal 3 dagen (24 uur) moeten werken. En het lijkt wel een hele logistieke operatie.
Gelukkig (?) kan Manlief ook zijn eigen werktijden indelen en hij zal dus oppassen.
Luna, de hond, heeft het het beste voor elkaar. Zij gaat gewoon mee naar het werk met Manlief zodat ze niet te veel alleen is ;-).
1 dag komt Oma tussen de middag op de andere twee dagen gaat Jongste naar de overblijf en komt Oudste thuis alleen (hij is zo trots!).
's Middags is Manlief op 2 dagen om 15.00 thuis dan en op een dag is iedereen pas 1/2 5 thuis i.v.m. sport. Het kan dus wel.
Maar omdat ik tot 5 uur werk (en pas om 1/2 6 thuis ben), zullen ze ook moeten koken.
- Donderdag gaat Oudste koken. Serieus. Hij kan heerlijke pastasaus (passata met kruiden) maken en met pasta koken, kaas raspen en salade kan Papa hem helpen. Donderdag wordt dus pastadag.
- Op de dag dat Oma hier komt tussen de middag, zal ik haar vragen om het voor te bereiden, dan hoeft Manlief het alleen maar op te zetten.
- Het gaat dus om een dag en ik denk dat het hem goed zal doen. Na 42 jaar zal hij eindelijk moeten leren koken ;-).
Overige dingen zal ik 's avonds en op mijn vrije dagen moeten doen, het komt wel goed.
Maar wat mij stoort is dat ik niet kan ingrijpen. Dat ze hier gewoon maar wat gaan doen zonder... mijn toezicht ;-).
Ja, ik ben een control-freak. Ik wil alles in de hand hebben. Ik zie het al helemaal voor me dat ik hem steeds SMS-jes stuur met:
- Denk je nog aan het stofzuigen?
- Hebben ze niet te veel gecomputerd?
- Heb je de aardappels geschild?
- Heeft de hond al gepoept?
- Laat je ze niet tv kijken?
- Hebben ze huiswerk al gemaakt?
- Heb jij het brood opgehaald?
 |
| Afbeelding van Bol uit de film: Mr MOM |
Maar hij kent mij gelukkig, dus waarschijnlijk gaat hij alleen maar de tong uitsteken en mij uitlachen.
Hopelijk...
Ook wel eens moeite met loslaten?
Dat is even lastig, maar het helpt vaak als je ze een beetje de ruimte geeft. Zij doen dingen toch op hun eigen manier en meestal is het goed bedoeld. Loslaten scheelt jou ook weer kopzorgen :-)
BeantwoordenVerwijderenJa, oh ja. Maar 't is zo leerzaam, voor alle partijen, echt. En niet teveel sms-en hoor.
BeantwoordenVerwijderenSucces joh!
Ontzettend herkenbaar en ja loslaten is het juiste woord. Heel veel succes!
BeantwoordenVerwijderenOh ja, ik heb daar zeker last van! Maar ach, het feit dat we ons er bewust van zijn is de volgende stap, niet??
BeantwoordenVerwijderenAls jij het lekker druk hebt op je werk heb je helemaal geen tijd om aan thuis te denken. Het is vast een kwestie van even wennen en ervan (leren) genieten dat je niet alles zelf hoeft te doen/ controleren om het goed te laten gaan.
BeantwoordenVerwijderenJe beseft het zelf en dat is al een hele stap. Het moeilijkste is inderdaad te accepteren,dat het niet op jouw manier gebeurt. Maar dat is leerzaam en verwijdt je blik. Veel plezier met je stage. Groeten Izerina
BeantwoordenVerwijderenhaha wat ga jij veel leren!
BeantwoordenVerwijderenSinds ik ziek ben heb ik ook moeten loslaten. Daarvoor werkte ik 3 a 4 dagen in de week maar alles liep zoals ik het had geregeld. En dat ging prima (vond ik). Toen ik ziek werd moest mijn man het regelwerk overnemen en veel praktische zaken ook. En dat doet hij heel anders. Dat was wel even slikken want dan gaan de dingen niet zoals ik wil dat ze gaan. Wat ik er van leerde was dat ik een dwingeland ben die heel dominant is. Dat was heel confronterend! Maar wel goed voor mij om dat in te zien.
Dat heet regeren vanaf je werk! Ik kan me voorstellen dat het lastig is om de dagelijkse gang van het huishouden zo'n stuk uit handen te moeten geven.
BeantwoordenVerwijderenZelf word ik daar niet mee geconfronteerd, omdat ik vanuit huis werk. En zoals mijn dochter Teuntje ooit zei: 'Ik is de baas!'
Haha, moeilijk he? Maar het lukt je wel... Na een paar maanden weet je niet beter meer. Juist die onzekerheid als je nog moet wennen aan een situatie, is het ergste.
BeantwoordenVerwijderenHet zal allemaal wel te doen zijn toch, na een paar weken is het gewoon routine. Succes! :)
BeantwoordenVerwijderenNou, zo zou ik me ook voelen, hoor, ben ook iemand die denkt het alleen te weten....
BeantwoordenVerwijderenJe went er vast aan!
Geniet lekker van alles wat je leert!
Groetjes, Corine
Succes! Ik herken dat wel hoor :) - hopelijk wordt iedereen de nieuwe routine vlug gewoon!
BeantwoordenVerwijderenIk hoop dat jullie een goed evenwicht vinden. Probeer het een beetje los te laten. Ik ben niet gewend aan samen wonen maar ik vind het altijd erg betuttelend als ik collega's soms constant naar huis hoor bellen om huishoudelijke zaken te bespreken. Veel succes en plezier gewenst bij je stage. Mascha.
BeantwoordenVerwijderenHeel herkenbaar, probeer je touwtjes te laten vieren. Zij doen ook het goed, op hun manier dan...
BeantwoordenVerwijderenVeel succes!
hihihi, moet er wel om lachen. Herken er veel in :-)
BeantwoordenVerwijderenHoe dan ook, geniet van jouw stage, ga ervoor en heb vertrouwen in de achterblijvers :-)
Wel cool dat jouw zoon gaat koken.
@NLS,
VerwijderenHij is echt een kanjer!
Vind ik echt lief!
Gr,
Julia
Wat heerlijk dat je zo uitkijkt naar je stage. Waarschijnlijk ben je inderdaad gauw te druk om te sms'en en stressen. If all else fails kun je ook nog (oven)schotels maken, invriezen en dat ze dat dan alleen maar in de oven hoeven op te warmen. Heeft je volkje weer goed te eten.
BeantwoordenVerwijderenJe klinkt als mijn beste vriendin. :)
BeantwoordenVerwijderenLang verhaal.. Maar laat los! Een stapje minder is ook goed. :)